Abstract
Atvinnutækifæri skipta miklu máli í búferlaϱutningum milli höfuðborgarsvæð-
isins og annarra landshluta og slík tækifæri eru jafnframt helsta ástæða aðϱutnings fólks af erlendum uppruna. Á suðvestursvæðinu er talsverð vinnusókn til höfuðborgarsvæðisins, einkum meðal karla. Í sumum tilvikum er um að ræða
fólk sem ϱutt hefur frá höfuðborgarsvæðinu og haldið áfram að vinna í borginni, en slík vinnusókn tengist engu að síður auknum fyrirætlunum um að ϱytja
til höfuðborgarsvæðisins. Athygli vekur að sjálfstætt starfandi á höfuðborgarsvæðinu og suðvestursvæðinu eru líklegri en launafólk til að hyggjast ϱytja á næstu 2–3 árum en utan höfuðborgarsvæðisins eru þau ólíklegri en launafólk til að hafa slíkt í hyggju. Sveigjanleiki í mætingu á föstum vinnustað reyndist engu að síður vera meiri á höfuðborgarsvæðinu en í öðrum byggðarlögum að strjálbýli undanskildu. Aðeins um Ϯmmtungur þeirra sem eru á vinnumarkaði í strjálbýli starfar eingöngu við landbúnað. Meðal karla í strjálbýli skiptir atvinna við vélar og iðnað álíka miklu máli og landbúnaður, en heilbrigðisþjónusta og fræðslustarfsemi meðal kvenna. Algengara er að fólk vinni við ferðaþjónustu meðfram búskap en að það haϮ hana að aðalatvinnu og þau sem starfa eingöngu við ferðaþjónustu eru sérstaklega líkleg til að hyggja á búferlaϱutninga. Þau sem starfa við landbúnað, vélar og iðnað eða verslun og skrifstofustörf eru hins vegar ólíklegri til að ætla að ϱytja á brott.
isins og annarra landshluta og slík tækifæri eru jafnframt helsta ástæða aðϱutnings fólks af erlendum uppruna. Á suðvestursvæðinu er talsverð vinnusókn til höfuðborgarsvæðisins, einkum meðal karla. Í sumum tilvikum er um að ræða
fólk sem ϱutt hefur frá höfuðborgarsvæðinu og haldið áfram að vinna í borginni, en slík vinnusókn tengist engu að síður auknum fyrirætlunum um að ϱytja
til höfuðborgarsvæðisins. Athygli vekur að sjálfstætt starfandi á höfuðborgarsvæðinu og suðvestursvæðinu eru líklegri en launafólk til að hyggjast ϱytja á næstu 2–3 árum en utan höfuðborgarsvæðisins eru þau ólíklegri en launafólk til að hafa slíkt í hyggju. Sveigjanleiki í mætingu á föstum vinnustað reyndist engu að síður vera meiri á höfuðborgarsvæðinu en í öðrum byggðarlögum að strjálbýli undanskildu. Aðeins um Ϯmmtungur þeirra sem eru á vinnumarkaði í strjálbýli starfar eingöngu við landbúnað. Meðal karla í strjálbýli skiptir atvinna við vélar og iðnað álíka miklu máli og landbúnaður, en heilbrigðisþjónusta og fræðslustarfsemi meðal kvenna. Algengara er að fólk vinni við ferðaþjónustu meðfram búskap en að það haϮ hana að aðalatvinnu og þau sem starfa eingöngu við ferðaþjónustu eru sérstaklega líkleg til að hyggja á búferlaϱutninga. Þau sem starfa við landbúnað, vélar og iðnað eða verslun og skrifstofustörf eru hins vegar ólíklegri til að ætla að ϱytja á brott.
| Original language | Icelandic |
|---|---|
| Title of host publication | Byggðafesta og búferlaflutningar á Íslandi |
| Editors | Þóroddur Bjarnason |
| Place of Publication | Reykjavík |
| Publisher | Háskólaútgáfan |
| Chapter | 8 |
| Pages | 159-186 |
| Number of pages | 28 |
| ISBN (Print) | 978-9935-23-285-4 |
| Publication status | Published - 2022 |