Búferlaflutningar yfir ævina

Höfuðborgarsvæðið einkennist af meiri stöðugleika búsetu en önnur svæði. Þar
er hæst hlutfall íbúa sem ólust upp á svæðinu og þar er jafnframt hæst hlutfall
íbúa sem hafa aldrei búið annars staðar. Vegna mikilla aðϱutninga er tiltölulega
lágt hlutfall íbúanna uppalið á suðvestursvæðinu og hlutfallslega fáir hafa aldrei
búið annars staðar. Engu að síður eru þau sem fæddust á suðvestursvæðinu eða
ólust þar upp tiltölulega líkleg til að búa þar áfram eða snúa til baka eftir bú-
setu annars staðar. Hreyfanleiki íbúa á Akureyri er meiri en á höfuðborgarsvæð-
inu en minni en á öðrum svæðum utan Suðvesturlands, og hlutfall aðϱuttra
frá öðrum svæðum á Norðurlandi er tiltölulega hátt. Í öðrum landsbyggðum
er meirihluti íbúanna innfæddur en aðeins lítill minnihluti hefur aldrei búið
annars staðar. Því má segja að langϱestir íbúa þeirra séu aðϱuttir, annaðhvort í
þeim skilningi að hafa alist upp annars staðar eða að vera innfædd en hafa ϱutt
heim eftir búsetu annars staðar. Innanlands var ϱutningsmynstur íslenskra og
erlendra ríkisborgara svipað og fór í báðum tilvikum minnkandi. Hins vegar
voru erlendir ríkisborgarar eðli málsins samkvæmt mun líklegri til að ϱytja af
landi brott, hvort sem þau bjuggu á höfuðborgarsvæðinu eða utan þess.