Abstract
Í almennri umræðu virðist oft gengið út frá því að staða jafnréttismála sé slakari
í dreifbýli en í þéttbýli. Þannig sé vinnumarkaður dreifðari byggða kynskiptur
og hefðbundin kvennastörf njóti minni virðingar og séu verr launuð en hefð-
bundin karlastörf. Jafnframt séu viðhorf til jafnréttismála þar gamaldags og
skerði sérstaklega samfélagsþátttöku og persónufrelsi ungra kvenna og hinsegin
fólks. Af þeim sökum mennti ungar konur sig burt úr heimabyggð og undirskipaðir hópar ϱytji frá dreifðari byggðum til umburðarlyndari borgarsamfélaga. Lágt hlutfall kvenna í mörgum fámennum byggðarlögum skýrist þó fremur af litlum aðϱutningum kvenna en meiri brottϱutningum þeirra. Þá eru
hinsegin unglingar ekki sérstaklega líklegir til að vilja ϱytja úr dreifðum byggð-
um en þau vilja fremur ϱytja til höfuðborgarsvæðisins meðan stallsystkini þeirra
á höfuðborgarsvæðinu vilja fremur ϱytja af landi brott. Viðhorf til jafnréttismála eru ívið hefðbundnari í dreifðari byggðum en sá munur er þó óverulegur.
Engu að síður eru hefðbundin viðhorf til jafnréttismála áhrifaþáttur í ϱutningi
margra kvenna til höfuðborgarsvæðisins. Konur upplifa mun meira kynjamisrétti á vinnumarkaði en karlar en nokkra athygli vekur að upplifanir kvenna af
slíku kynjamisrétti eru mestar í þéttbýli en minnstar í þorpum og strjálbýli. Þá
upplifa íbúar í dreifðari byggðum meira slúður um sína hagi og slíkar upplifanir
ýta mjög undir brottϱutninga, sérstaklega í minni bæjum og þorpum.
í dreifbýli en í þéttbýli. Þannig sé vinnumarkaður dreifðari byggða kynskiptur
og hefðbundin kvennastörf njóti minni virðingar og séu verr launuð en hefð-
bundin karlastörf. Jafnframt séu viðhorf til jafnréttismála þar gamaldags og
skerði sérstaklega samfélagsþátttöku og persónufrelsi ungra kvenna og hinsegin
fólks. Af þeim sökum mennti ungar konur sig burt úr heimabyggð og undirskipaðir hópar ϱytji frá dreifðari byggðum til umburðarlyndari borgarsamfélaga. Lágt hlutfall kvenna í mörgum fámennum byggðarlögum skýrist þó fremur af litlum aðϱutningum kvenna en meiri brottϱutningum þeirra. Þá eru
hinsegin unglingar ekki sérstaklega líklegir til að vilja ϱytja úr dreifðum byggð-
um en þau vilja fremur ϱytja til höfuðborgarsvæðisins meðan stallsystkini þeirra
á höfuðborgarsvæðinu vilja fremur ϱytja af landi brott. Viðhorf til jafnréttismála eru ívið hefðbundnari í dreifðari byggðum en sá munur er þó óverulegur.
Engu að síður eru hefðbundin viðhorf til jafnréttismála áhrifaþáttur í ϱutningi
margra kvenna til höfuðborgarsvæðisins. Konur upplifa mun meira kynjamisrétti á vinnumarkaði en karlar en nokkra athygli vekur að upplifanir kvenna af
slíku kynjamisrétti eru mestar í þéttbýli en minnstar í þorpum og strjálbýli. Þá
upplifa íbúar í dreifðari byggðum meira slúður um sína hagi og slíkar upplifanir
ýta mjög undir brottϱutninga, sérstaklega í minni bæjum og þorpum.
| Original language | Icelandic |
|---|---|
| Title of host publication | Byggðafesta og búferlaflutningar á Íslandi |
| Editors | Þóroddur Bjarnason |
| Place of Publication | Reykjavík |
| Publisher | Háskólaútgáfan |
| Chapter | 13 |
| Pages | 265-284 |
| Number of pages | 20 |
| ISBN (Print) | 978-9935-23-285-4 |
| Publication status | Published - 2022 |