Reynsla landsbyggðarljósmæðra af notkun klínískra leiðbeininga um sykursýki á meðgöngu

Bakgrunnur: Eftir tilkomu nýrra leiðbeininga um skimun, greiningu
og meðferð meðgöngusykursýki hafa landsbyggðarljósmæður þurft að
sinna fleiri konum í áhættumeðgöngum, án þess að áhrif þess á störf
þeirra hafi verið metin.
Tilgangur: Að kanna reynslu landsbyggðarljósmæðra, sem vinna fjarri
sjúkrahúsum sem bjóða upp á áhættumeðgönguvernd (SAk og LSH) á að
nota leiðbeiningar um meðgöngusykursýki.
Aðferð: Rannsóknin er fyrirbærafræðileg og byggð á Vancouverskóla aðferðinni. Tekin voru tvö viðtöl við sjö reynslumiklar
landsbyggðarljósmæður sem valdar voru með tilgangsúrtaki, alls fjórtán
viðtöl og þau þemagreind.
Niðurstöður: Það var merkilegur samhljómur í frásögnum
ljósmæðranna. Yfirþema rannsóknarinnar er Það eiga allir að sitja við
sama borð: það getur samt verið erfitt í framkvæmd, sem lýsir tvíbentu
viðhorfi ljósmæðranna þar sem þær annars vegar lýstu góðri reynslu
sinni af því að nota leiðbeiningarnar. Þeim fannst þær skýrar, hnitmiðaðar
og hjálplegar. Hins vegar ræddu þær allar um hindranir við framkvæmd
þeirra sem sjá má í undirþemunum. Fimm undirþemu voru greind: 1)
Ég hugsa að það grípi allar konur: hugleiðingar um aukið öryggi eða
ofgreiningar. 2) Ég er bara ein í mínu teymi: reynsla ljósmæðra að hafa
ekki bakland á staðnum heldur þurfa að fara fjallabaksleið að hlutunum.
3) Meira álag á konur: reynsla ljósmæðra af auknu andlegu og skipulags
álagi hjá konum með meðgöngusykursýki. 4) Þær voru aldrei kynntar:
reynsla ljósmæðra á óvissu um túlkun leiðbeininganna. 5) Við erum
samt ljósmæður: reynsla ljósmæðra á að samræma ljósmæðrahjartað og
gagnreynd vinnubrögð.
Ályktun: Auðvelda þarf landsbyggðarljósmæðrum og skjólstæðingum þeirra aðgang að úrræðum svo sem næringarfræðingum og sérfræðingum
og skilgreina betur aukið álag sem verður á ljósmæðrum sem sinna
þessum hópi.