Tengsl þekkingar, sjálfseflingar, streitu og tegundar sykursýki við langtímasykurgildið

Þeim fjölgar ört sem fá sykursýki en sykursýkin getur valdið fylgikvillum sem rýra lífsgæði og auka kostnað við heilbrigðisþjónustu. Tilgangur rannsóknarinnar var að greina hvað hefur áhrif á langtímasykurgildið (HbA1c-gildið). Hugað er sérstaklega að þekkingu, sjálfseflingu og streitu sem og að bakgrunnsþáttum sem áhrif geta haft á langtímasykurgildið. Þátttakendur voru 143 einstaklingar með sykursýki. Níutíu einstaklingar tóku þátt í rannsókn 1, sem framkvæmd var árið. 2002 meðal fólks með sykursýki af tegund 1. Í rannsókn 2 voru þátttakendur 53 með sykursýki af tegund 2, en rannsóknin var gerð árin 2005-2007. Allir svöruðu þrem spurningalistum, auk þess spurningum um bakgrunnsþætti. Langtímasykurgildið var mælt hjá öllum. Borið saman við fólk með sykursýki af tegund 1 svaraði fólk með tegund 2 færri spurningum rétt á þekkingarkvarða, hafði minni skilning á meðferð sykursýkinnar og átti verra með að laga sig „á jákvæðan hátt að þeirri staðreynd“ að vera með sykursýki. Þátttakendur með langtímasykurgildi ≥7,5% sýndu marktækt minni skilning á sykursýkismeðferð sinni heldur en þátttakendur með langtímasykurgildi undir 7,5%. Streita og menntun höfðu fylgni við langtímasykurgildið og þau tengsl virðast að mestu óháð öðrum þáttum. Einstaklingar með framhaldsskólapróf eru næstum fimmfalt líklegri en einstaklingar með grunnskólamenntun eingöngu til að mælast með langtímasykurgildi undir 7,5%. Huga þarf sérlega vel að fólki sem er með sykursýki af tegund 2 og litla menntun þar sem það sýndi minni skilning á meðferð
The prevalence of diabetes is increasing and diabetes can cause complications that affect the quality of life of people with diabetes and increases cost of care. The aim of the study was to analyze knowledge, empowerment and distress as well as background factors affecting the long term blood glucose level. Participants were 143 individuals with diabetes. Ninety individuals with Type 1 diabetes participated in Study 1, which was conducted in the year 2002. In Study 2, 53 individuals with Type 2 diabetes participated. The study was conducted in the years 2005-2007. Participants answered three instruments, demographic questions and the long term blood glucose level was measured. Compared with people with Type 1 diabetes those with Type 2 diabetes answered fewer items correct on the knowledge test, had less understanding of diabetes and its treatment, and were less able to fit diabetes into their life in a positive manner. Those with HbA1c level ≥7.5% had significantly lower understanding of diabetes and its treatment compared with people with lower HbA1c level. Educational level and scoring on the distress scale correlated significantly with the HbA1c level and the relations are mostly independent of other factors. Those with high school exams are almost five times more likely to have HbA1c level < 7.5%. Care of people with Type 2 diabetes and lower education need to be given more priority as they showed less understanding of diabetes and its treatment and their long term blood glucose level was higher. As scoring on the distress scale correlated with the HbA1c level, health care professionals should consider distress among people with diabetes.