Lýsing
Inngangur: Sykursýki af tegund 2 (ST2) er algengasta tegund sykursýki og fer tíðni sjúkdómsins vaxandi. Því fylgir aukin byrði á einstaklinga og heilbrigðiskerfi sem bregðast þarf við með bættum forvörnum og meðferð. Regluleg hreyfing er ráðlögð sem hluti af meðferð en fylgikvillar sem hafa áhrif á styrk, göngulag og hagkvæmni orkunotkunar geta dregið úr hreyfigetu. Markmið: Að kanna tengsl líkamlegrar afkastagetu við gönguhraða og orkunotkun við göngu hjá einstaklingum með ST2 á Íslandi. Aðferðir: Þátttakendur voru 38 einstaklingar með ST2 (meðalaldur 62.03 ± 10.28 ár; 32 karlar, 6 konur). Eftirfarandi mælingar voru framkvæmdar; styrkur kálfavöðva, styrkur framanálærisvöðva, gripstyrkur, jafnvægi, setjast og standa próf (e. Sit–to–stand), sjálfvalinn gönguhraði, hámarks gönguhraði, efnaskiptakostnaður (orkunotkun) við göngu, skreflengd og hreyfivídd um ökkla. Tölfræðileg úrvinnsla var unnin í Jamovi hugbúnaði. Niðurstöður: Aukin orkunotkun á sjálfvöldum gönguhraða var tengd minni gönguhraða. Aðrar breytur höfðu ekki fylgni við orkunotkun en aukin sjálfvalinn gönguhraði var tengdur aukinni skreflengd, styrk kálfavöðva og betra jafnvægi. Í aðhvarfsgreiningu höfðu kyn og styrkur framan á læri marktækt forspárgildi fyrir orkunotkun á sjálfvöldum hraða. Hámarks gönguhraði hafði ekki marktæka fylgni við aðar breytur, en í aðhvarfslíkani voru styrkur framan á læri, jafnvægi og meðaltími að standa upp (e.time to stand) marktækar forspárbreytur Ályktun: Breytileika á orkunotkun við göngu meðal einstaklinga með ST2 má ekki eingöngu skýra með gönguhraða heldur getur líkamleg afkastageta verðið undirliggjandi áhrifaþáttur. Á sjálfvöldum gönguhraða gegnir styrkur neðri útlima hlutverki í að lágmarka orkunotkun en á hámarks gönguhraða hefur samverkan styrks, jafnvægis og líkamlegrar færni aukið vægi.| Tímabil | 2025 |
|---|---|
| Viðburðartitill | Menntakvika 2025: Ráðstefna í menntavísindum |
| Tegund atburðar | Ráðstefna |
| Staðsetning | Reykjavík, ÍslandSýna á korti |
| Viðurkenning | Innlent |